Column door Gino Van Ossel, professor retail & trade marketing
(Bron: Media Marketing)

Wat een heerlijke lente hebben we mogen beleven! Het leek wel zomer. Alleen blije gezichten en een piekend consumentenvertrouwen.

Helaas delen de retailers dit optimisme niet. Integendeel: zij maken zich zorgen. Neem bijvoorbeeld de modesector: een mooie lente betekent meestal een topseizoen. Maar dit jaar kwam de verkoop slechts moeizaam op gang. De groei is amper voldoende om de inflatie bij te houden. Nog alarmerender nieuws van de bouwmarkten en de consumentenelektronica: de omzet lijkt te dalen in plaats van te stijgen. Enkel tuincentra doen gouden zaken.

Wat is er toch aan de hand? Waarom houdt de consument de vinger aan de knip?

De grote boosdoener zijn de gestegen energieprijzen. Elke tankbeurt herinnert de consument eraan hoe elektriciteit, olie en gas als een woekerende kanker hun koopkracht aanvreten. En dan mogen wij Belgen nog van geluk spreken. In Groot-Brittannië is de inflatie door hogere BTW-tarieven en een zwak pond inmiddels geklommen tot 5%. In Nederland snijdt de bezuinigingsdrift van de regering in het inkomen van Kees Modaal, die volgens de kranten enkel nog in de supermarkt geld wil uitgeven.

Maar ook daar is het stilte voor de storm. De wereldwijde stijging van de voedselprijzen heeft zich tot nu toe nauwelijks laten voelen aan de kassa. Sterker nog: het mooie weer heeft de prijzen van groenten en fruit naar record laagten gestuwd. Maar voor de voedingsproducenten is het alle hens aan dek: de sterk stijgende kosten snijden snoeihard in de marges. Prijsstijgingen doorvoeren is prioriteit nummer één. Stijgende katoenprijzen en transportkosten nopen ook de modespelers hun prijzen voor de komende herfstcollecties op te trekken.

Er is slechts één probleem: de consument staat helemaal niet open voor hogere prijzen. Integendeel, hij wil goedkoper kopen, zodat veel retailers en merkartikelfabrikanten hun verkoopsvolumes zien teruglopen. Zo kondigde P&G, makers van Dash en Pampers, in februari de nodige prijsstijgingen aan. Amper twee maanden later diende de Amerikaanse gigant zijn winstdoelstellingen neerwaarts bij te stellen: de consument lust die duurdere prijzen niet. Lagere marges of lagere volumes: een tussenweg lijkt er niet te zijn.

En daarom maken onze retailers zich zorgen. Want terwijl leveranciers hun koopwaren duurder proberen te slijten, zorgt de koppeling van de lonen aan de index voor extra kosten. Bovendien heeft de consument in het buitenland de buikriem al écht aangehaald en zijn gedrag al helemaal aangepast. In België blijft het voorlopig bij kankeren op Electrabel, groene stroom certificaten en de prijs van een liter diesel, terwijl het ergste nog moet komen.

Want ooit krijgen ook wij een regering van besparende & belastende zaken, die om de tering naar de nering te zetten 17 miljard Euro aan de economie zal onttrekken.

En dan zal ook de Belgische consument plots wakker schieten en nog meer op de kleintjes gaan letten... Kortom: durft u uw prijzen te verhogen?